باری وایس، «مطبوعات آزاد» و شبکهٔ خبری سی‌بی‌اس

«مطبوعات آزاد» یکی از مهم‌ترین آزمایش‌های رسانه‌ای دهه است: رسانه‌ای مستقل که بر این استدلال بنا شده که اتاق‌های خبر سنتی گرفتار ایدئولوژی شده‌اند. باری وایس آن را پس از استعفای علنی‌اش از نیویورک‌تایمز در ۲۰۲۰ تأسیس کرد^[1] و از یک خبرنامه به کسب‌وکاری بزرگ مبتنی بر اشتراک تبدیل شد. همان‌طور که در برنامه بحث کردم، پارامونت اسکای‌دنس سپس آن را خرید و وایس سردبیر شبکهٔ خبری سی‌بی‌اس شد.

استدلال قوی این است که تقاضای واقعی برای روزنامه‌نگاری‌ای وجود داشت که هر داستان را از یک لنز سیاسی واحد نگذراند، و «مطبوعات آزاد» این تقاضا را با صداهایی پاسخ داد که به هیچ حزبی تعلق ندارند. ساختن چنین چیزی از صفر، دستاوردی واقعی است.

نگرانی من حرکت از منتقد به نهاد است. رسانه‌ای که بر پایه شکایت از طردشدگی ساخته شده، در پیدا کردن مشکلات متصدیان قدرت بسیار خوب عمل می‌کند، اما در خود متصدی بودن تجربه کمتری دارد. گزارش اصطکاک داخلی در CBS درباره تصمیمات استخدام و پوشش خبری نشان می‌دهد که این تنش اکنون در حال وقوع است. من نمی‌توانم درباره شایستگی هر اختلاف قضاوت کنم و جزئیات مربوط به گزارشگری است.

همچنین مسئله تقارن مطرح است. The Free Press مجموعه‌ای از گزارش‌های انتقادی درباره زهران ممدانی منتشر کرده^[3]. پوشش سختگیرانه از شهردار قدرتمند مشروع است. آزمون این است که آیا همان شک‌گرایی متوجه متحدان و مالکان هم می‌شود یا نه. این نسخه رسانه‌ای سه آزمونی است که من برای ساکس به کار می‌برم.

آن‌طور که در برنامه مطرح کردم، مسئله این نیست که آیا وایس صادق است یا نه. مسئله این است که آیا صداقت در تماس با قدرت دوام می‌آورد^[2]. یک عدم قطعیت این است که نقش او ظاهراً در حال تغییر در میان ادغام است. چیزی که مرا به سمت خوش‌بینی می‌برد این است که CBS تحت رهبری او گزارش‌های سختگیرانه و مستند درباره متحدان شرکتی خود منتشر کند.